Rondaba o día 24, de xullo cando deu comezo unha excursión
ao parque natural do, monte Aloia, en Tui. Os excursionistas eramos, nós
os alumnos do curso de Axundantes de Medios 
Documentados
de Medios de Comunicación.Dicen a malas linguas que as orixens do monte
Aloia, non estan moi claras, sendo os seus primeros pobladores os gregos
ou os celtas. O certo é que vimos en situ restos arqueolóxicos como a
murralla ciclópea de 1250 mts.
Da fauna e flora, que vos podemos contar, que era a típica
de monte interior, encontramonos con centos de cabalos pastando libre,
pero todo coa marca dos seus propietarios.
No noso camiño, cara a cume do monte Aloia, polos seus, maravillosos e
tranquilos sendeiros, fomos deixando atrás cedros, cipreses, acacias,
eucaliptos e pinos. Cando as pernas xa falaban e pedian un intre de descanso,
aproveitabamos para contemplar os fermosos monumentos do Aloia. Volvemos
atrás un intre, xa que pasamos por alto a visita, na casa forestal na
falda do Monte Aloia, no comezo da noso ascensión ó monte.A casa foi diseñada
polo inxeñeiro Areses, tudense de nacemento.Foi unhas das súas obras de
singular diseño que nos deixo.
Retomamos o noso camiño polos sendeiros, a primeira parada
que fixemos foi na cama de San Xulian, santo oa que se atribuen dotes
de fertilidade
,
e sanación, para a súa primeira faceta lle encargamos un traballo, difícil
pero conmovedor, porque entre nos viaxaba unha parexa enamorada que xa
pedian a gritos un fruto dese amor. Seguimos a nosa peregrinación cara
a cruz do monte Aloia, dende onde podendes divisar todo o valle de louriña,
a
desembocadura
do rio miño. As pernas xa acumulaban o cansancio dos sendeiros, pero ainda
tíñamos forzas para explorar outros rincons do monte Aloia, regresamos
polo mesmo sendeiro dende a cruz, polo medo que se podia sentir, a perderse
entre este parque natural.
A nosa seguinte parada foi na Capilla de San Xulian,
reconstruida no ano 1713, sobre un templo románico, ocupa un gran atrio,
do cal parte unha escalinata de pedra ata a fonte do santo, hay un Via
Crucis que culmina na Cruz, edificada en 1910. Xa estábamos na recta final
da nosa visita ó monte Aloia, antes de volver a subir ao microbús, que
nos transpotaba, pero antes achegamonos a murralla ciclópea que en épocas
anteriores protexia o cume do monte Aloia. E dende a maravillosa
murralla, regresamos ao microbús, coas pernas cansas, pero coa
felicidade dunha visita a este parque natural do monte Aloia, remato recomendando
a súa visita a tódolos navegantes.
Roberto Alonso
